امام عليه السّلام مردى را كه برادر و يا دوستش را در حال توانگرى و بىنيازى دوست مىدارد اما وقتى كه تهيدست شد او را ترك مىكند ، مورد نكوهش قرار داده است زيرا چنين حالتى از فرصت‌طلبى و بىشرافتى و نداشتن كرامت انسانى سرچشمه مىگيرد . ( 1 ) 65 - امام عليه السّلام فرمود : « اعرف المودة من قلب أخيك بما له من قلبك . . . » « مقدار محبّت قلبى برادرت را از مقدار محبّت قلبى خودت نسبت به او بشناس . » براستى انسان هرگاه بخواهد دوستى برادر دينى و يا دوستش را بيازمايد ، بايد از محبت و دوستى خودش نسبت به او جستجو كند زيرا كه او نيز به همان مقدار او را دوست مىدارد و اخلاص مىورزد . ( 2 ) 66 - امام عليه السّلام فرمود : « من كانت الآخرة همه كفاه اللّه همّ الدنيا . . . » « هر كس آخرت را وجههء همت خود قرار دهد ، خداوند غم دنيايش را كفايت كند . » براستى كسى كه براى آخرت كار مىكند و از خداى تعالى مىترسد ، خداوند امر اين دنياى او را كفايت مىكند و از بسيارى از مشكلات دنيا او را آسوده مىسازد . ( 3 ) 67 - امام عليه السّلام فرمود : « سادة الناس في الدنيا الأسخياء ، و سادة الناس في الآخرة الأتقياء . . . » « سروران مردم در دنيا سخاوتمندانند و سروران مردم در آخرت پرهيزگاران . »